نشد ، تا از دنيا رفت . » « 1 » امام صادق عليه السّلام فرمود : « كان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله يحبّ الركوب على الحمار موكفا و الأكل على الحضيض مع العبيد و مناولة السائل بيديه و كان يركب الحمار و يردف خلفه عبده او غيره و يركب ما امكنه من فرس او بغلة او حمار و كان يوم بنى قريظة على حمار مخطوم بحبل من ليف عليه اكاف من ليف ؛ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دوست داشت كه بر الاغ بدون زين و پالان و برهنه سوار شود و بر روى زمين بنشيند و با بردگان غذا بخورد و با دست خود به نيازمندان غذا بدهد . « 2 » آن حضرت بر الاغ سوار مىشد و كسى را نيز پشت سر خود سوار مىكرد . هرچه بود ، از الاغ ، اسب يا استر سوار مىشد و ايشان در روز جنگ بنى قريظه سوار بر الاغى بود كه زين و افسار آن از ليف خرما بود . » « 3 » امام باقر عليه السّلام فرمود : « خرج رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله يريد حاجة فاذا بالفضل بن العباس ، فقال : احملوا هذا الغلام خلفى . قال : فاعتنق رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله بيده من خلفه عليه الغلام ، ثم قال يا غلام ! خف اللّه تجده أمامك ، يا غلام ! خف اللّه يكفيك ما سواه ؛ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله براى كارى از منزل خارج شد . در راه ، فضل بن عباس را ديد ، فرمود : اين پسر را پشت سر من سوار كنيد . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دست خود را به گردن او انداخت و فرمود : اى پسر ، از خدا بترس كه همه جا همراه تو است . اى پسر ، از خدا بترس كه تو را از ديگران بىنياز مىكند . » « 4 » روايت شده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در حجة الوداع و در هنگام بازگشت از عرفات ، اسامه را و در هنگام بازگشت از مشعر ، فضل بن عباس را بر پشت

--> ( 1 ) . كافى ، ج 6 ، ص 271 . ( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 16 ، ص 417 . ( 3 ) . سنن ترمذى ، ج 2 ، ص 241 . ( 4 ) . امالى صدوق ، ص 675 .